Mythe : niemand wil op het platteland wonen

de ‘plattelandsvlucht’ behoort grotendeels tot het verleden. In Frankrijk nam het aantal mensen dat op het platteland woont driemaal meer toe dan in de stedelijke omgeving. Bijna een derde van de Denen en meer dan 80 % van de Nederlanders dromen ervan om landelijk  te gaan wonen.

Boven uw stand leven

Geschreven door: Graham Russell - 27 april 2010

De bezoeken aan de verafgelegen boerderij van mijn grootvader in Shropshire behoren nog steeds tot de mooiste herinneringen uit mijn kindertijd. De rook en de geur van het open keukenfornuis verschilde zo sterk van ons nieuwe huis in de West Midlands met zijn centrale verwarming op gas. Voor enkele dagen was het best leuk naar bed te gaan met al onze kleren aan en te tekenen op de bevroren ramen.

Maar dit behoort niet alleen tot het plattelandsverleden: er zijn nog 398.000 gezinnen die geen toegang hebben tot het gasnet en in brandstofarmoede leven (gedefinieerd als meer dan 10 procent van het gezinsinkomen uitgegeven aan brandstof). Dat is gelijk aan een schokkende 9 procent van het totale gebouwenbestand op het platteland.

Zo'n 28 procent van de gezinnen in dorpen, gehuchten en geïsoleerde woningen die niet op het aardgasnet zijn aangesloten, wonen in brandstofarmoede ten opzichte van 12 procent van de huishoudens met een aansluiting op het aardgasnet die in brandstofarmoede leven.

Hiervoor zijn natuurlijk verschillende verklaringen. Belangrijk is het hoge aantal eigendommen met volle muren die moeilijk te isoleren zijn. Neem hierbij het feit dat de lonen in landelijke gebieden lager liggen dan gemiddeld en de uitdaging van de energie-efficiëntie wordt dubbel zo groot.

Gezien de schaal en hardnekkigheid van wat moet worden verbeterd, moet hier grondig over worden nagedacht. Lapwerk volstaat niet.

Een van de betrekkelijk makkelijke oplossingen voor de vraag naar brandstof is het beschikbaar maken van de reeds bestaande energie-efficiëntiemaatregelen voor de plattelandsbevolking in het algemeen. Energie-efficiëntieprogramma's, betaald via brandstoffacturen, zijn meestal niet beschikbaar voor armen die in moeilijk te verwarmen huizen wonen. De grote doelgroepen waren eerder de stedelijke concentraties dan de verspreide landelijke gebruikers.

Stedelijke gebieden waren laaghangend fruit voor energiebedrijven om hun verplichtingen om de brandstofarmoede te verminderen, na te komen. De raadpleging over de doelstellingen voor de vermindering van de CO2-uitstoot van de regering biedt de volgende gelegenheid om aan te tonen dat er een echt engagement is naar de plattelandsgezinnen toe, maar de maatregelen moeten een prioriteit inhouden voor huizen met volle muren en deze zat in de ontwerptekst.

Wat de brandstoftoevoer betreft, bieden micro-hernieuwbare energiebronnen ook een fantastische gelegenheid voor plattelandsgemeenschappen. Maar het bewustzijn moet worden vergroot. Een luchtwarmtepomp installeren in een slecht geïsoleerd huis met volle muren is niet verstandig. Verschillende gezinnen en huizen vragen verschillende oplossingen. De meeste installateurs zijn echter gespecialiseerd in één bepaalde technologie in plaats van expertise te hebben om de juiste oplossing toe te passen. Er moet bereikbaar en onafhankelijk advies zijn om mensen te helpen een doordachte beslissing te nemen die overeenkomt met hun leefomstandigheden en het type huis waarin ze wonen.

Een goed start nam het County Durham, waar een database wordt opgesteld van alle 239.000 huizen. Deze zal het mogelijk maken energie-efficiëntie- en microgeneratieprogramma's toe te spitsen op gezinnen. Dus waarom geen aanpak gericht op een gemeenschap die alle informatie over de behoefte, de steunprogramma's en de expertise op één plaats verzamelt (misschien een plaatselijke overheid)? Pak de grootste brandstofarmoede aan en maak echt het verschil.

Om het probleem nog erger te maken, zijn sommige delen van het elektriciteitsnet op het platteland bijzonder kwetsbaar voor de zware lasten die een groep warmtepompen veroorzaakt waardoor dure upgrades nodig zijn. Opnieuw kunnen vele delen van het elektriciteitsnet op het platteland een fatsoenlijk verdeelde generatie niet aan.

Micro-hernieuwbare technologieën zijn nog steeds te duur. Eén oplossing is het verzamelen van de vraag uit een gemeenschap. In stedelijke gebieden kan dit betekenen dat men hele straten vraagt een hernieuwbare energie-optie te overwegen. Waarom niet een heel dorp samenbrengen om te sensibiliseren en de algemene kosten te verlagen?

Dit is een opwindende periode, vooral nu de terugleververgoedingen op 1 april van kracht worden. Maar het zijn ook onrustwekkende tijden, met een duidelijk bewijs van de North East Commission on Rural Health dat het aantal winterdoden in landelijke gebieden hoger is dan elders. Helaas een meer ontnuchterende herinnering aan mijn grootvader.

Graham Russell, uitvoerend directeur, Commission for Rural Communities Dit zijn de persoonlijke standpunten van de auteur

Bron: http://www.utilityweek.co.uk/viewpoints/soapbox/living-beyond-your-means.php